Kołdry obciążeniowe w terapii autyzmu

leczenie nerwicy

Autyzm to zaburzenie, które występuje i u dzieci z rzadkimi, poważnymi chorobami umysłowymi, jak i u maluchów z dobrymi zdolnościami poznawczymi. Pierwsze objawy autyzmu pojawiają się bardzo wcześnie, w niektórych przypadkach nawet u niemowląt. Najczęściej jednak objawy uzewnętrzniają się w okolicach 3 roku życia, kiedy zmysły dziecka powinny pracować bardzo mocno, a jednak jest odwrotnie. Dzieci przestają reagować na swoje imię, wycofują się z życia socjalnego, unikają kontaktu wzrokowego… Alienacja bardzo źle wpływa na samopoczucie i może skutkować stanami lękowymi czy nawet depresją. Jak temu zaradzić?

Wpływ autyzmu na codzienność                                                            

Autyzm charakteryzuje się powtarzalnymi schematami w zachowaniu dziecka, zwłaszcza, gdy jest narażone na stres i nerwy. To, co nam może wydawać się sytuacją w pełni normalną i naturalną, może być dla dziecka autystycznego ogromnym przeżyciem generującym emocje. Bardzo często występują wówczas objawy takie jak ucieczka, krzyk, panika, albo też apatia i zamykanie się w sobie. Bardzo istotne jest, żeby przygotowywać dziecko do takich sytuacji, a gdy już się wydarzą – mieć jakąś pomoc terapeutyczną.

Nie ma wprawdzie złotego środka na zniknięcie tych objawów, jednak kołdry obciążeniowe wydają się być znakomitym uzupełnieniem terapii. Pomagają zachować dziecku spokój i przygotowują je do sytuacji stresowych. Jednym z powodów, dla których zwykłe sytuacje życia codziennego generują stres jest nieprawidłowe odbieranie bodźców przez zmysły. Kołdry sensoryczne działają znakomicie na układ prioreceptywny, który odpowiedzialny jest właśnie za analizę rzeczywistości przez zmysły.

leczenie nerwicy

Kołdra sensoryczna – dlaczego pomaga i jak jej używać

Kołdry sensoryczne wypełnione są specjalnym obciążeniem, które naciska delikatnie na ciało dziecka sprawiając wrażenie delikatnego masażu. Masaż ten jednak jest lecznicy – reguluje pracę układu prioreceptywnego i pomaga lepiej odbierać bodźce. To bardzo ważne u dzieci, które mają z tym problemy, czyli właśnie u dzieci autystycznych. Wystarczy więc regularnie przykrywać dziecko kołdrą, żeby poprawić jego zdolności poznawcze.

Bardzo istotny jest także aspekt biochemiczny. Kołdry sensoryczne pobudzają organizm do zwiększenia produkcji serotoniny, czyli hormonu szczęścia. Jest on odpowiedzialny za lepsze samopoczucie i dobry nastrój malucha. To szczególnie istotne u tych dzieci, które na sytuacje stresowe reagują agresją i nerwami. Warto zauważyć, że serotonina po czasie zamienia się w melatoninę, hormon snu. Stres bardzo często skutkuje zaburzeniami snu, dlatego melatonina jest tak ważna dla dobrego snu dziecka z autyzmem.

Jeżeli więc Twoje dziecko zmaga się z autyzmem, to kołdra sensoryczna będzie świetnym wsparciem regularnej terapii. Jej ogromną zaletą jest jej uniwersalność – wystarczy przykrywać dziecko w nocy, a czasami zabierać kołdrę ze sobą i pozwolić dziecku narzucić ją sobie na kolana czy barki. Najlepiej sprawdza się w sytuacjach stresowych – w szkole, u lekarza, wśród nowo poznanych ludzi.

Więcej informacji znajdziesz tutaj : https://senso-rex.com/pl/module/ybc_blog/blog?id_post=18&url_alias=how-can-weighted-blanket-help-a-child-with-autism

Tekst sponsorowany

Naturalne sposoby na zasypianie

leki na bezsenność

Coraz częściej ludzie zmagają się z bezsennością. Przyczyn tego jest wiele, dlatego warto skupić się na tym, jak zwalczyć tę chorobę. Po leki farmakologiczne, mające poprawić jakość naszego snu sięga coraz więcej z nas. Jednak skutki uboczne oraz uzależnienia jakie one powodują sprawiają, że warto sięgnąć najpierw po domowe i naturalne sposoby na zdrowy i spokojny sen. Często mogą one zawodzić lub zwyczajnie nie działać, wówczas należy zgłosić się do lekarza, który przepisze adekwatne leki. Wielość możliwości, jakie dają nam naturalne produkty powoduje, że trafiają one do szerokiego grona.

Skuteczne sposoby na bezsenność

Nie ma nic przyjemniejszego po ciężkim dniu, jak gorąca kąpiel i jak się okazuje, może ona pomóc nam w zaśnięciu. Dzięki aromatycznej kąpieli możemy się odprężyć, zrelaksować, a także poprawić krążenie. Jednocześnie nasz układ hormonalny otrzymuje impuls to tego, by rozpocząć wydzielanie hormonów odpowiedzialnych za sen! Wytwarzanie melaminy może być jednak wstrzymane przez alkohol, czy ostre potrawy. Dlatego też warto ich unikać przed snem. Bezsenność może być zwalczana równie skutecznie przez zioła. Melisa, rumianek, lawenda, czy kozłek lekarski działają uspokajająco na nasz układ nerwowy, dzięki czemu łatwiej jest zrelaksować się i wyciszyć przed pójściem spać. Osoby zmagające się z bezsennością mogą także zastosować kurację aromaterapeutyczną. Olejki lawendowe, majerankowe, jaśminowe działają bardzo kojąco i niesamowicie pachną. Taka kąpiel z całą pewnością nada przyjemnego nastroju i poprawi nasze samopoczucie. Warto zwrócić uwagę na zakup poszczególnych olejków. Najlepiej działają te, które w stu procentach składają się z danej rośliny. Takie olejki znajdują się w aptekach i dobrych sklepach zielarskich. Bezsenność może być również zażegnana poprzez podłożenie pod głowę uspokajających ziół. Poduszeczka z liśćmi rumianku będzie działała kojąco nie tylko przez kilka godzin, ale przez całą noc. Jest ona również polecana osobom cierpiącym na migrenę.

Tekst sponsorowany

Objawy siecioholizmu

uzaleznienie-od-internetu

Siecioholizm to pojęcie dobrze znane wszystkim psychologom. Ten coraz bardziej rozrastający się problem, dotyka nie tylko osoby dorosłe, ale również dzieci i młodzież. Jako, że żyjemy obecnie w świecie zaawansowanej technologii, w którym telefony i komputery rządzą naszym czasem wolnym, bardzo łatwo jest nam uzależnić się od przeróżnych aktywności w Internecie, zaczynając od grania w gry komputerowe, a kończąc na interakcjach na portalach społecznościowych. Dzień bez sprawdzenia Facebooka to dzień stracony, a bez telefonu komórkowego nikt nie rusza się z domu.

Objawy uzależnienia od internetu

Siecioholizm to nic innego jak nadużywanie internetu. Mimo że jego diagnoza zajmuje sporo czasu i nie jest to łatwy proces, osoba uzależniona wyróżnia się następującymi cechami:

  • potrzebuje korzystać z internetu praktycznie cały czas i panikuje kiedy nie ma do niego dostępu dłużej niż godzinę lub dwie,
  • zamyka się na otoczenie i ludzi dookoła niej,
  • staje się nie tylko odizolowana, ale również agresywna i nadpobudliwa,
  • traci zainteresowanie wszystkim co związane z jej życiem socjalnym bądź karierą.

uzaleznienie-od-gier-komputerowych

Niestety, na siecioholizm narażeni są wszyscy niezależnie od wieku czy płci. Problem ten dotyka również młodzież, która coraz bardziej uzależnia się od stron z darmowymi grami komputerowymi takimi jak Poki czy Gry Interia. Dzieci, które spędzają od 3 do 5 (lub czasami więcej) godziny przed ekranem komputera są zdecydowanie bardziej nadpobudliwe, pełne niepokoju czy obsesyjnie myślą tylko i wyłącznie o graniu. Niestety, ich zainteresowania również skupione są na graniu. Kolekcjonują one gry video, czytają najnowsze recenzje gier coraz bardziej odizolowując się od społeczeństwa czy rówieśników.

Najbardziej niepokojące są jednak objawy zaprzestania grania. Dziecko jak i osoba dorosła nie może znaleźć sobie miejsca w domu, a agresja i niepokój to dominujące uczucia. Osoby takie charakteryzują się również celowym poruszaniem palcami, które przypomina pisanie na klawiaturze bądź poruszanie myszką.

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy jak niebezpieczny jest siecioholizm. Tak łatwo być jego ofiarą, a tak trudno wrócić do normalności. Dlatego profilaktyka i obserwacja są tak bardzo ważne.

Czy osoba z Twojego otoczenia  może nie kontrolować czasu przed komputerem?

Czy staje się agresywna kiedy prosisz ją o wyłączenie komputera?

Czy ogranicza ona aktywność społeczną czy zawodową?

Jeżeli odpowiedź na powyższe pytania jest twierdząca, to nie bądź osobą obojętną na problem. Porozmawiaj z siecioholikiem, wytłumacz problem, poinformuj rodzinę i najlepiej zgłoś sprawę do psychologa bądź psychiatry.

Marlena Tyczko

Życie z pracoholikiem

Życie z pracoholikiem

W dobie bezrobocia, osoba poświęcająca całe życie pracy wydaje się świetnym partnerem życiowym. Życie z nałogowym pracownikiem nie jest jednak lekkie i wymaga od partnera albo ustępstw w wielu kwestiach, albo mocnego postawienia na swoim zdaniu, co doprowadzi do terapii drugiej osoby. Pracoholik mimo tego, że przynosi dużo pieniędzy i jest przykładnym mężem, nie daje żonie oparcia psychicznego.

Pracoholik, a dom.

Mimo fizycznego przebywania w domu, jest nieobecny duchem. Wizyty w domu są krótkie – gdyż pracoholik wcześnie wstaje do pracy i późno z niej wraca. Partner może odczuwać tęsknotę za drugą osobą, spowodowaną tym, że rozłąka trwa czasem po kilka tygodni. Pracoholik ceni sobie bardziej wyjazdy służbowe, niż spokojny weekend w domu, a co więcej, często rezygnuje z urlopu i bierze pracę do domu. W takim przypadku druga osoba czuje się odrzucona i mało znacząca – gdyż stawiana jest na drugim miejscu, po pracy. Duże zarobki bardzo często nie rekompensują takiego stanu rzeczy i partner cierpi jako współuzależniony.

Dlaczego wpadamy w alkoholizm?

Dlaczego wpadamy w alkoholizm?

Alkoholizm to pułapka, jednak z niebezpieczeństwa nie zdają sobie sprawy osoby, które mają pierwsze przygody z alkoholem. Alkohol bardzo silnie uzależnia, a jego spożywanie jest uwarunkowane dużą presja środowiska. Picie jest czynnością, którą dzieci utożsamiają z dorosłością (podobnie jak palenie), dlatego zaczynają sięgać po kieliszek nawet w wieku trzynastu lat.

Jak wpadamy w alkoholizm?

Późniejsze lata związane z liceum oraz pierwszą pracą lub studiami mogą być dla młodej osoby decydujące o rozwoju alkoholu. Coraz częstsze okazje do spożywania alkoholu sprawiają, że wykształca się nałóg, który trudno opanować. Młode osoby mają często zaburzoną motywację, a wszelkie pieniądze, które uda im się zdobyć, mogą poświęcać na alkohol. Takie osoby spotykają się przy konsumpcji alkoholu, a w przypadku uzależnienia chory odczuwa potrzebę spożywania alkoholu przez cały czas. Nie panuje nad tym ile pije i może mieć problem z powstrzymaniem się od tego nawet w pracy – przez co może ją stracić. Alkoholicy rozwiązują przez picie swoje problemy.

Nerwice

Nerwicami nazywamy potocznie zaburzenia nerwicowe. Stanowią one grupę psychicznych zaburzeń i są związane zarówno z zaburzeniami emocjonalnymi, jak i patologicznymi i psychologicznymi. Zaburzenia nerwicowe – natręctwa i fobie – mogą mieć różnego rodzaju objawy (somatyczne, psychiczne, emocjonalne).

Chorzy zazwyczaj dostrzegają u siebie te objawy, co więcej, jeżeli dana fobia(czy natręctwo) przybiera absurdalną postać, to on to zauważa, ba, jest wręcz krytyczny wobec niej.
Najczęstszymi objawami nerwic pozostają: nadmierna wrażliwość na bodźce, lub brak czucia, zaburzenia wzroku, słuchu, bóle w klatce piersiowej, bóle serca, głowy, żołądka, kręgosłupa, zawroty głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, zaburzenia mowy, równowagi, drgawki (przypominające padaczkę), zaburzenia w funkcjonowaniu organów wewnętrznych, zaburzenia funkcji poznawczych, natręctwa – ruchowe i myślowe, zaburzenia pamięci i koncentracji, derealizacja. Objawami są również pewne emocjonalne stany, takie jak: różnego rodzaju fobie, napady lęku, apatia, irytacja, napięcie, chwiejność emocjonalna. przygnębienie, zaburzenia snu związane ze wzmożonym napięciem .Skąd się biorą zaburzenia nerwicowe? Najprościej rzecz ujmując – z głowy. Powodują je wewnętrzne konflikty, dysonanse między tym, co możemy, a czego pragniemy; tym czego oczekuje od nas społeczeństwo, a czego chcemy sami. Presja działa szczególnie na osoby labilne, nieodporne na stres. Istnieją również dodatkowe czynniki sprzyjające pojawieniu się nerwicy – jak czynniki rodzinne, socjo-ekonomiczne, genetyczne.
Leczenie nerwicy opiera się głównie na psychoterapii, jednakże często konieczna jest również terapia wspomagająca za pomocą leków (zwłaszcza, jeżeli pacjent cierpi na nasilające się lęki).